Naamloos.doc

lilgo:

Got this movie through @bartvdgriendt and I thought you need to take a look at it and love it as I did :)

Toen ik eindelijk met een tonic en zonder boek bovenop de Pettemerduin zat te kijken naar hoe de zon in de kerncentrale verdween, vond ik de vakantie pas leuk. Helaas was dat de laatste dag.
Vakantie belichaamt alles wat mij tegen staat in het leven. Allereerst het feit dat je weggaat. Ik ben niet zo’n wereldwijze reiziger, meer een levendige local. Doe mij maar mijn eigen bed, daarvan weet ik tenminste zeker dat het al drie maanden niet verschoond is. En als ik gebrekkig Engels wil spreken kan ik ook gewoon naar mijn wasserette drie huizen verderop.
Ten tweede het ‘dolce far niente’. Ik houd van werken en dat mag niet op vakantie. Iemand heeft het idee gevat dat je pas echt tot rust komt als je niets doet. Ik word gek als ik niet werk, je haalt mij uit mijn natuurlijke omgeving en ritme. Als je dat met honden doet gaan ze blaffen en rondjes rennen, ik krijg het gevoel dat ik mijn energie niet kwijt kan. Dat resulteert in een lange fietstocht, bijvoorbeeld naar de Pettemerduin.
Want ik moest op vakantie, van ons mama. Ik mocht niet twee jaar niet op vakantie gaan. “Da’s niet goed voor een mens.” Dus liet ik mij overhalen om met een goede vriend naar Petten te gaan, bepakt en bezakt met tien boeken.
Want ik deed wel alsof ik op vakantie ging, maar stiekem heb ik een leesachterstand ingehaald. Boeken die ik nog moest lezen voor Het Werk. En op de laatste dag, een uur voor zonsondergang, had ik ze allemaal uit. Toen heb ik de energie uit me gefietst, naar de Pettemerduin.
Trots was ik, dat ik mijn werk af had, heerlijk op vakantie. Volgend jaar weer lekker met vakantie, besloot ik, terwijl de zon wegzakte.

Vorige week kwam een vrouw om door de Sneltram. Mijn geschiedenis in Nieuwegein is te kort om exact te kunnen vertellen hoeveel slachtoffers er inmiddels zijn. Het exacte aantal is niet makkelijk na te gaan, maar het aantal zou niet uit moeten maken.
 
Een aantal maander eerder schreef ik een artikel over de Sneltram, bedoelt om een aantal vragen op te helderen, maar ik belandde in een doolhof van organisatie en gedeelde verantwoordelijkheid. Prorail is van de rails en het onderhoudt, BRU van de trams en de regelgeving en de opdrachtgeving en de gemeente Nieuwegein (die ook wordt vertegenwoordigd in de BRU) draagt verantwoordelijkheid voor onderhoud van de stations en een deel van de overgangen: stoplichten, wegen. Dat brengt veel moeilijke grensgevallen met zich mee en onduidelijkheid. Een van de vragen was toen ook al, naar aanleiding van een ongeval in het najaar van 2009, wanneer en slagbomen kwamen. Het antwoord was, zoals ook in het artikel van Grieta Felix te lezen is, dat het systeem daar niet op is gebouwd. In de tijd dat de tram werd aangelegd werd het door de gemeente als niet nodig beschouwt. Mensen kunnen immers uitkijken, en de overgangen zonder slagbomen zijn altijd bij een station, dus de tram mindert dan al vaart.

Sara van Gennip stelde in haar column een in het algemeen terechte keuze: meer betutteling en veiligheid, of meer recht op eigen inzicht met gevaar. Maar in het geval van de slagbomen gaat die niet op: de slagbomen gaan alleen naar beneden als er een tram is, in tegenstelling tot stoplichten die volgens een ritme werken en ook doorgaan als er geen auto’s zijn.

Het laatste slachtoffer heeft ons met de neus op een nieuwe ontwikkeling gedrukt: er zijn nu trams die niet meer overal stoppen. Weense trams stoppen alleen bij spitshaltes en rijden de andere haltes voorbij. Als die trams dan groen licht hebben bij een kruising, is het niet een tram die optrekt, maar een tram die op snelheid is. Daardooris het argument dat slagbomen niet nodig zijn, omdat kruisingen altijd na een halte zijn, niet te handhaven. Zeker met het oog op de toekomst: BRU zag een aantal jaar terug al een groei in het aantal reizigers en verwacht niet dat die gaat stagneren, dat is tenminste wat Irene Staats mij dit najaar zei. Er wordt al gedacht aan extra spitstrams, ook voor IJsselstein. Dat betekent dat we steeds vaker trams hebben die op snelheid kruisingen passeren.

In Amsterdam zijn er ook trams en daar zijn geen slagbomen, de trams rijden daar over het asfalt. Die tram minder snel optrekt, gaat minder snel en de bestuurder is zich van het feit dat er mensen oversteken, auto’s opeens kunnen opdoemen en fietsers beknelt raken in de rails. De metro is met een maximale snelheid van 80 km/u terecht altijd afgeschermd van het overige verkeer. De maximale snelheid van de Weense trams is 65 km/u. Die van de gewone trams is 80 km/u, en op een rustig avondje met niemand bij de haltes willen die ook nog wel eens doorjakkeren.

Het wordt tijd dat alle partijen toegeven dat er een nieuwe situatie is, waar de eerdere beslissing niet meer van op toepassing is. Excuses voor de eerder gemaakt inschattingsfout lijkt op zijn plaats. En dat ze open kaart spelen: men vindt de slachtoffers niet in verhouding met de kosten, of men gaat er wat op korte termijn aan doen. Bij dat laatste gaat het er niet om wie de verantwoordelijkheid heeft, maar wie de verantwoordelijkheid neemt. Dat zou de lokale politiek moeten zijn, net zoals dat die de betrokken partijen moet dwingen open kaart te spelen. Een krant, of een open debat leent zich daar uitstekend voor.
Verscheen in Ons Nieuwgein op 13 agustus 2010.